Sunday, October 21, 2007

ഇംഗ്ലീഷ്‌ ഗ്രാമറും ലിറ്ററേച്ചറും പിന്നെ ഞാനും..

വിദ്യാഭ്യാസ കാലത്ത്‌ എന്നെ എറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചിട്ടുള്ള വിഷയം ഇംഗ്ലീഷായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഇപ്പൊള്‍ സ്ഥിതി മറിച്ചാണ്‌. ഞാനല്ല, ബാക്കി ഉള്ളവരാണ്‌ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌.

ഈ ഭാഷയുടെ ഒരു പ്രധാന പൊരായ്മ അതു വിനിയൊഗിക്കാനുള്ള പദസമ്പത്തു ആര്‍ജ്ജ്ജ്ജിച്ചാല്‍ മാത്രം പോര, ഉച്ചാരണ പാടവം(പ്രൊനൌന്‍സിയേഷന്‍) കൂടി സ്വായത്തമാക്കണം. ഞാനൊക്കെ ഒരു 5 മിനിട്ടു അപരിചിതരോട്‌ ഇംഗ്ലീഷ്‌ സംസാരിച്ചാല്‍ മതി അവര്‍ ഒരു കണ്ടുപിടുത്തം നടത്തിയ മാതിരി ഇങ്ങോട്ടു ചോദിക്കും; 'സോ യൂ ആര്‍ എ മല്ലു റൈറ്റ്‌?.

ഏന്റെ ആദ്യത്തെ അമേരിക്കന്‍ യാത്രക്കു തൊട്ടു മുമ്പെ ഈ പ്രൊനൌന്‍സിയേഷന്‍ പ്രശ്നം എന്നെ വീണ്ടും അലട്ടാന്‍ തുടങ്ങി. നമ്മള്‍ പറയുന്നതൊന്നും അമേരിക്കക്കാര്‍ക്കു മനസ്സിലായെങ്കിലോ..പ്രശ്നപരിഹാരാര്‍ത്ഥം ഞാന്‍ എന്റെ സുഹ്രുത്ത്‌ ജിജോജോസിനെ സമീപിച്ചു.(അല്ലെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ പ്രായോഗിക ജീവിതത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്ക്‌ എന്നും ഒരത്താണിയാണ്‌ അദ്ദ്യേഹം.).നിനച്ച പോലെ തന്നെ അവന്‍ ഒരു പോംവഴി പറഞ്ഞു തന്നു. നമ്മള്‍ വായില്‍ തുപ്പല്‍ നിറച്ച്‌ ചുണ്ടത്തു മിക്സ്‌ ചെയ്ത്‌ വെറുതേ സംസാരിച്ചാല്‍ മതി,അമേരിക്കക്കാരുടെ അതേ പ്രൊനൌന്‍സിയേഷന്‍ കിട്ടുമത്രേ!'
എടാ ഇതു നടക്ക്വോ'?
പിന്നേ , ഞാന്‍ കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം പോയപ്പോള്‍ അങ്ങനെയല്ലെ പിടിച്ചുനിന്നത്‌.

അവന്‍ അതിനെ സപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്തു. [ജിജോ കഴിഞ്ഞ ഒരു കൊല്ലമായി അമേരിക്കയിലാണ്‌, വരണ്ട വായുമായി ജീവിക്കുകയായിരിക്കും പാവം!].
ഞാന്‍ ഒന്നു രണ്ടു വാചകം പറഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍; 'കൊള്ളാം' പറ്റുന്നുണ്ട്‌.ഒരു കാര്യം അവന്‍ പ്രത്യേകം ഓര്‍മിപ്പിച്ചു,നല്ല പ്രാക്ടീസ്‌ വേണം, ആള്‍ക്കാരുടെ മുഖത്ത്‌ തുപ്പല്‍ തെറുപ്പിച്ച്‌ അവിടുന്ന്‌ അടിയും വാങ്ങി വരരുത്‌. അവന്റെ അത്രയും തൊലിക്കട്ടി ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ ആ ഐഡിയ ഉപേക്ഷിക്കുകയാണുണ്ടായത്‌.

ഞാന്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത്‌ എന്റെ വീടിനു സമീപം 'ഗോപാലന്‍ മാഷ്‌' എന്നയാള്‍ ഇംഗ്ലിഷ്‌ റ്റ്യൂഷന്‍ എടുക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അധ്യാപനരീതി വ്യത്യസ്‌തമായിരുന്നു. വന്ന ഉടനെ എല്ലാ കുട്ടികള്‍ക്കും ഒരു ഇംഗ്ലീഷ്‌ വ്യാകരണ ചോദ്യ പേപ്പര്‍ വിതരണം ചെയ്യും! ഏല്ലാ പേപ്പറുകളിലും 'പാസ്റ്റ്‌ കണ്ടിന്ന്യസ്‌,'ഫ്യൂച്ചര്‍ പേര്‍ഫെക്റ്റ്‌ കണ്ടിന്ന്യസ്സ്‌', എന്നിങ്ങനെ കടിച്ചാല്‍ പൊട്ടാത്ത കുറെ കാലങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവും.കുട്ടികള്‍ അവര്‍ക്കു തോന്നിയ പോലെ ഉത്തരം എഴുതിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ മാഷ്‌ ശരിയായ വ്യാകരണ ഉത്തരം വായിക്കും;അത്ര തന്നെ,കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ അതു മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടോ ഏന്നൊന്നും മൂപ്പര്‍ക്കു പ്രശ്നമല്ല. ഏന്നും സിമ്പിള്‍ ഇംഗ്ലീഷിന്റെ വക്താവായിരുന്ന എനിക്ക്‌ ഇതുകൊണ്ടൊന്നും ഒരു പ്രയോജനവും ലഭിച്ചില്ല.

ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും ഞാന്‍ ഗോപാലന്‍ മാഷിന്റെ റ്റ്യൂഷനു പോകാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ഒന്നാമതു മാഷ്‌ ഉത്തരങ്ങള്‍ തെറ്റിയാലും ഒന്നും പറയാറില്ല, അതിലും പ്രധാനം മാഷ്‌ റ്റ്യൂഷന്‍ ഫീ ചോദിച്ചു വാങ്ങാറില്ല.പൈസയുടെ അത്യാവശ്യം കാരണം വീട്ടില്‍ നിന്നു മുറക്കു തന്നിരുന്നറ്റ്യൂഷന്‍ ഫീസ്‌ ഞാന്‍ ഒന്നു രണ്ടു തവണ മറിച്ചു. മാഷ്‌ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്നു കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ അത്യാവശ്യങ്ങള്‍ വര്‍ദ്ധിച്ചു.

നിലാവുണ്ടെന്നു കരുതി വെളുക്കുവോളം കക്കരുതെന്നൊരു ചൊല്ലുണ്ട്‌. അള മുട്ടിയാല്‍ ചേരയും കടിക്കും എന്നും ഒരു ചൊല്ലുണ്ട്‌.എന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഈ രണ്ടു ചൊല്ലുകളും യോജിച്ച ഒരു ദിവസം മാഷ്‌ പതിവിനു വിപരീതമായി റ്റ്യൂഷന്‍ ക്ലാസ്സില്‍ വാചാലനായി.

"കുട്ടികളേ നിങ്ങള്‍ മാതാ പിതാ ഗുരു ദൈവം എന്ന വാക്യം കേട്ടിട്ടുണ്ടൊ?". ചോദ്യപേപ്പറുമായി മല്ലിക്കെട്ടിയിരുന്ന ഞാന്‍ ഇതെന്തു പുതുമ എന്നോര്‍ത്തു ചെവി കൂര്‍പ്പിച്ചു. മാഷ്‌ തുടര്‍ന്നു."ഇവര്‍ ദൈവസമരാണ്‌ എന്നോര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്ന വാക്യമാണിത്‌. പക്ഷേ മാതാപിതാക്കളെയും ഗുരുവിനെയും ഒരുമിച്ചു പറ്റിക്കുന്ന ചിലരുണ്ട്‌... ദാ ഇവനെപ്പോലെ" അവസാന വാചകം പറഞ്ഞതും എന്റെ നേര്‍ക്ക്‌ വിരല്‍ ചൂണ്ടിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.ഒന്നു ചമ്മാന്‍ പോലും സാധിക്കാതെ ആ റ്റ്യൂഷന്‍ ക്ലാസ്സില്‍ ഞാന്‍ തരിച്ചിരുന്നു. മുന്‍ബെഞ്ചിലെ പാദസരങ്ങള്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. മുക്കാലിയില്‍ കെട്ടി അടിക്കുകയായിരുന്നു മാഷേ ഇതിലും ഭേദം!.

മാനത്തിനു വല്ലാതെ ഗ്ലാനി സംഭവിച്ചതു കാരണം എനിക്കാ റ്റ്യൂഷന്‍ ക്ലാസ്സില് ‍അധികകാലം തുടരാന്‍ സാധിച്ചില്ല. പത്താംക്ലാസ്സിലെ ഇന്ദുലേഖ ഞാന്‍ കാണാപ്പാഠംപഠിച്ചു പാസ്സായി. [മലയാളത്തിലെ ലക്ഷണമൊത്ത ആദ്യത്തെ നോവല്‍ ഇംഗ്ലീഷില്‍ പഠിക്കാന്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തിയവനെ തല്ലണം;പക്ഷെ പകരം ധര്‍മരാജ തന്നതുകൊണ്ടു ക്ഷമിക്കാം അല്ലേ]

അതു പോട്ടെ, ഈ മാനഹാനിക്കു കാരണം എന്റെ കയ്യിലിരിപ്പാണെന്നു വെയ്ക്കാം, നമ്മുടെ ഇംഗ്ലീഷ്‌ വിവരം നാട്ടുകാര്‍ക്കു മുന്‍പില്‍ വെളിപ്പെട്ടൊരു സംഭവമുണ്ട്‌. പത്താം ക്ലാസ്സു കഴിഞ്ഞ്‌കോളേജ്‌ കുമാരനാവാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്ന കാലം. എല്ലാ ഹോട്ടലിലും കയറി ഇന്‌ധനം നിറക്കുന്ന ശീലമുണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ട്‌ വയറു വേദന എന്റെ സന്തതസഹചാരിയായിരുന്നു.വേദന സ്ഥിരമായപ്പോള്‍ ഡോക്ടറെ കണ്ടു കളയാം എന്നു തീരുമാനിച്ചു. അദ്ദേഹം വീട്ടില്‍ തന്നെയാണ്‌ പ്രാക്ടീസ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. ഈ സന്ദര്‍ശനത്തിനു പിന്നില്‍ രണ്ടുദ്ദേശമുണ്ട്‌. ഡോക്ടറെയും കാണാം, പറ്റുവെങ്കില്‍ ഡോക്ടറുടെ ഇളയ മകളെയും കാണാം. ഒരു നയനസുഖം,അത്ര തന്നെ.

അടിപൊളിയായി ഒരുങ്ങി ഡോക്‌ടറുടെ വീട്ടിലെത്തി, പൂമുഖത്തേക്കു പാളി നോക്കി; ഇല്ല..കുട്ടി ഇല്ല. ശരി, വന്ന കാര്യം നടക്കട്ടെയെന്നു കരുതി ഡോക്‌ടറുടെ മുറിയില്‍ കയറി ഇരിപ്പായി.

പരിശോധനക്കു ശേഷം ഡോക്‌ടര്‍ പറഞ്ഞു."സ്റ്റൂള്‍ ടെസ്റ്റ്‌ നടത്തണം, നാളെ നീ സ്റ്റൂള്‍ കൊണ്ടുവരണം"ഞാനാകെ അന്ധാളിച്ചു.വയറുവേദനയും സ്റ്റൂളും തമ്മിലെന്തു ബന്ധം?സ്റ്റൂളില്‍ കയറി നില്‍ക്കാനാണോ? അതിനു ഞാന്‍ പൊക്കിപ്പിടിച്ചു വരണതെന്തിനാ?

ആശങ്കാകുലനായി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു."വീട്ടില്‍ സ്റ്റൂള്‍ ഇല്ല ഡോക്‌ടര്‍.
ഡോക്‌ടര്‍ : "ഇന്നു വേണ്ടെഡോ നാളെ മതി"!
"അല്ല ഡോക്‌ടറേ, ഇവിടെ സ്റ്റൂള്‍ ഇല്ലേ"? ഞാന്‍ നിഷ്‌കളങ്കമായി ചോദിച്ചു.
ഡോക്‌ടര്‍ക്കാകെ അരിശം വന്നു. "ഇവിടുത്തേതു കൊണ്ടെന്തഡോ കാര്യം? നീ നാളെ കൊണ്ടു വരുന്നുണ്ടോ?ഞാന്‍: "അതല്ല, സ്റ്റൂളിന്റെ ഒരു കാല്‍ ഒടിഞ്ഞതാ;കസേര മതിയോ?

പിന്നെ ഞാന്‍ കാണുന്നതു ഡോക്ടര്‍ വീണുകിടന്ന്‌ ചിരിക്കുന്നതാണ്‌.കാര്യമറിഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്കവിടുന്ന്‌ രക്ഷപ്പെട്ടാല്‍ മതിയെന്നായി.ഇയാളിനിയിതൊക്കെ വീട്ടില്‍ പാട്ടാക്കി, എങ്ങെനെ ഇനിയാ പെണ്ണിന്റെ മുഖത്തു നോക്കും എന്നായിരുന്നു തിരിച്ചുനടക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ ചിന്ത.